سفارش تبلیغ
صبا ویژن

بررسی معبد آناهیتا

مقدمه

کرمانشاه سرزمین اهورایى ایران از کناره هاى سیحون تا فرات و از دریاى خزر تا دریای فارس براى هر ایرانى پاک نژاد، مقدس وگرامى است. همان قدر که آذربایجان همیشه سربلند و مردم سخت کوش و دلاور آن و بلوچستان پهناور و خراسان زرخیز، عزیز و دوست داشتنى است، مازندران و فارس و کردستان و ایلام هم محبوب است؛ زیرا همه این سرزمینها جزیى از سرزمین پهناور و مقدس ایران است و قسمتى از پیکر مادر وطن و هرگز در میان اعضاى بدن نمى توان چشم را بر دهان یا دست را بر پا ترجیح داد و این خطو خال و چشم و ابرو هرکدام به جاى خویش نیکو و دوست داشتنى است و هر یک ویژگى خاص خود را دارد و البته همین ویژگیهاست که باعث مىشود ما درباره منطقهاى بیش از مناطق دیگر به سخن بپردازیم. از جمله این مناطق کرمانشاهان است؛ منطقه پر اهمیتى که در غربىترین بخش جمهورى اسلام ى ایران در کنار مرز ایران وعراق با مساحتى حدود 23622 کیلومترمربع واقع و از کهنسالترین مناطق کشوراست. مردمش که بیشتر از نژاد کرد مىباشند تیرهاى نیرومند از نژاد آریا یعنى ساکنان اصلى کشور ایران هستند و زبان کردى آنان شاخه اى از زبان فارسى یعنى زبان ایرانىاست. وجه تسمیه کرمانشاهان در کتب و متون جغرافیایى یا المسالک والممالک (راهنامه ها – شهرنامه ها) اشارات صریحى وجود دارد که قرمیسین، قرمسین واکثر بشکل قرماسین یا قرماشین معرب واژه کرمانشاهان، کرمانشاه و یا گرمان ساه و گرمان سان بوده و می باشد. ابوبکر احمدبن محمد بن اسحاق همدانى، معروف به ابن فقیه، در کتاب خود به نام ترجمه مختصر البلدان (حدود 279ه.ق) می نویسد: «قباد از مداین تا رودخانه بلخ، در همه راه هیچ سرزمینى نیافت که هوایش از کرمانشاهان تا گردنه همدان، خوشتر و آبش گواراتر ونسیمش لذت بخشتر باشد. این بودکه قرماسین را ساخت و ویژه خویش کاخى بلند بر روى هزار ستون بناکرد.» پس قرماسین کلمهاى استپارسى یعنى کرمانشاه.

خرید

مطالب مرتبط